Copy










 

Shiplife | 06 | december 2019

Geliefde mensen,
Bij deze de zesde nieuwsbrief alweer! Op het moment van schrijven ben ik drie maanden en vier dagen geleden vertrokken van huis! We zijn op dit moment in Belem - Brazillië, wat betekent dat ik al in Santos, Rio de Janeiro, Victoria en Salvador ben geweest.
Elke stad is anders. Andere mensen, de hoeveelheid strijd die we voelen, het weer, het uitzicht! Maar daartegenover blijft God altijd dezelfde! Ook het schip wordt niet groter of kleiner ;) Gelukkig. 

Ook voor deze keer weer, veel leesplezier! 
Deze nieuwsbrief
  • Een dag op het schip
  • Mijn ontmoeting met Bruno en Cayo
  • #shiplife 
  • PRAKTISCH: Post sturen  
Update
Ten eerste; bedankt voor al jullie support. Door kaarten, brieven, whatsappberichten, telefoontjes, gebed, geld, alles. Het wordt zo gewaardeerd! Er zijn veel momenten in de laatste drie maanden geweest dat ik dacht "Wauw, waar heb ik het aan verdiend dat ik dit mag meemaken" en "God, waar bent u mij op aan het voorbereiden?" Het is oprecht heel bijzonder en daar sta ik regelmatig bij stil. Bedankt dat jullie meedenken, meeleven en ondersteunen op alle mogelijke manieren! 
 
Een dag op het schip
Maar wat doe ik nu eigenlijk op een dag? Ik zal jullie eens een idee geven:
7:15 uur De wekker gaat. Ik zet hem heel snel uit om mijn kamergenoot niet te storen. En dan check ik of ze er überhaupt is, soms werkt ze al heel vroeg. 
8:00 uur Het ontbijt begint. Ik probeer heel hard om er ook daadwerkelijk op dat moment te zijn, meestal is het 10 minuten later. Elke dag spreek ik Laura (NL) bij het ontbijt. Bijkletsen, samen bidden en samen de bijbel lezen. Echt super fijn. 
8:45 uur Met de hele bemanning hebben we elke ochtend Shipdevotions. Haast een minikerkdienst. Er is een spreker en soms ook zingen. De onderwerpen variëren maar hebben vaak te maken met de visie van OM: "We willen sprankelende gemeenschappen van Jezusvolgers zien onder de minst bereikten" (de volken of landen die nooit met Jezus in aanraking zijn gekomen.) Dit uit zich in drie pijlers, gemeenschap, Jezusvolgers en minst bereikten. Elke dag is gekoppeld aan een van die drie. 
9:30 uur Op naar I-café, mijn werkplek! Hier hebben we eerst Teamdevotion. Wat betekent dat we de dag samen met God beginnen. Elke dag is iemand anders verantwoordelijk voor de invulling van dat half uur. Het team bestaat elke dag uit 4 crewmembers, met daarbij drie lokale vrijwilligers. Deze vrijwilligers zijn hard nodig, want zij spreken de taal! Het lastige is als ze alleen maar hun eigen taal spreken en geen Engels.. Dat zijn de interessante momenten.
10:00 uur Het schip opent voor publiek, Dat betekent dat wij nog ongeveer een half uur de tijd hebben voor de mensen bij ons zijn. De bezoekers lopen altijd via de boekwinkel naar ons toe. Dus wij beginnen met het opstarten van alle machines. 
10:30 uur Het I-café opent ook en de eerste gasten komen binnen. Het grootste deel van de mensen spreekt alleen Portugees. Ik spreek dus ook ongeveer 50 woorden vloeiend Portugees. Goedemorgen, - middag en -avond, en alles wat e rop het menu staat. haha. Ooit van een 'sorvete' (sorveetsje) gehoord? Zo niet, bij deze: het is een ijsje! Bijzonder belangrijk, het is wat we het meeste verkopen. 
Mensen komen bij de kassa om te bestellen, waarna hun bestelling een meter verderop wordt klaargemaakt. Met een blij gezicht geven we hen wat ze besteld hebben en zij gaan ergens zitten. Dan herhaalt zich het hele systeem. Het mooie aan I-café is dat het echt de ontmoetingsplek tussen de bezoekers en de crew is. Er zijn altijd veel crewmembers beschikbaar om met de bezoekers te praten, dat is hun werk voor die dag. Daar komen hele mooie gesprekken uit voort! 

12:45 uur Lunchtijd! We hebben drie kwartier pauze. Over het algemeen hebben we brood met kaas of vleeswaren en salade. 
13:30 uur Terug naar I-café, de tweede groep gaat nu naar lunch. 
16:30 uur Het team van de avondshift komt en neemt I-café van ons over. 
16:45 uur Er vind een nabespreking van het werk plaats. Ging het allemaal goed, moeten we nog iets verbeteren, voelt iedereen zich nog oké? Samen danken en bidden we en dan zijn we vrij. 
17:00 uur Vrij! Tijd om naar buiten te gaan, om een boek te lezen, met vrienden te kletsen en van alles. 
18:30 uur Elke dag is het weer een verrassing, het avondeten, maar over het algemeen goed ;) De avonden zijn elke keer anders. Op woensdagavond heb ik een dansgroep (Pacifica). Als je nu Hawaiiaanse dansen in je hoofd hebt klopt dat wel aardig. Op vrijdagavond doe ik mee met drama en ik hoop me aan te sluiten bij het a-capellakoor op vrijdagavond. Lijkt me heerlijk, fijn zingen. Op donderdagavond is het altijd gebedsavond, vaak met een thema. Afgelopen donderdag hebben we gebedswandelingen over het schip gedaan, om voor de verschillende afdelingen te bidden. Ook hebben we gebedsavond voor specifieke landen gehad, zoals Rusland en Albanië. 

Dit is hoe dinsdag tot en met zaterdag er ongeveer uit zien. Variërend of ik ochtend- of avonddienst heb. Bij de avonddienst beginnen we om 16:00 met devotions en starten we om 16:30 met werken. Het schip is vanaf 21:00 dicht voor alle bezoekers. We maken dan het hele I-café schoon en zijn dan rond 22:30 uur klaar. 
Op zondag hebben we een kerkdienst op het schip. De rest van de dag is het schip open voor publiek, dus ook zondag is een werkdag. Op maandag zijn we altijd vrij, dat is het moment om er op uit te gaan en het land te zien. Even een beetje de toerist uithangen ;). 
Dan hebben we ook nog C-day. Daarover hieronder meer. \/\/\/\/\/\/\/\/

Mijn ontmoeting met Bruno en Cayo
 
Een van de mooiste dagen van de week is connect-day (C-day). Een dag om de lokale bewoners te ontmoeten. Je wordt ingedeeld in een groep en gaat naar een andere organisatie toe of blijft op het schip. In principe heb je elke week een C-day. Afgelopen dinsdag ben ik naar een jeugdgevangenis geweest. Allemaal jongeren tussen de 14 en 18 jaar oud. Dit heeft echt veel impact op me gehad. Wat een leven hebben die kids. Het zijn gewoon kinderen! Maar toch zitten ze daar vast, soms voor een paar jaar. Omdat ze iemand berooft hebben, omdat ze iemand gegijzeld hebben. Soms zelfs omdat ze iemand gemarteld en vermoord hebben. Het zijn rovers, moordenaars, het zijn kinderen..

Een jongen van 17, die er al een paar maanden is, wil zijn leven beteren omdat zijn vrouw zwanger is. 17! Ten eerste hoor je dan niet in de gevangenis te zitten, ten tweede hoor je dan geen vrouw te hebben en die vrouw hoort dan al helemaal niet zwanger te zijn! Het liefst ging ik de volgende dag terug om ze weer te zien. Om hen beter te leren kennen. Om ze opnieuw te vertellen dat God echt van ze houdt. Dat het mogelijk is om te stoppen met het leven dat ze nu hebben. En dat God altijd met open armen op hen zal wachten. Om ze iets van hoop te kunnen geven. 

We mochten een tijd met de jongens één op één spreken, door de tralies heen (of naja, met een vertaler heb je altijd meer mensen dan één op één). Wat mij trof was hoe ze ook de bijbel kennen. Eén van de jongens kent de eerste verzen van Psalm 91 uit zijn hoofd. We hebben deze psalm in het Portugees en Engels gelezen, samen. Een vers Portugees, een vers Engels en zo door. Zijn celgenoot stond er aandachtig bij te kijken en luisteren. Cayo en Bruno. Bruno was die dag jarig, is 18 geworden. In de gevangenis gaat het leven ook gewoon door. Ze gaan er naar school. Leren er een vak. 

De organisatie met wie we daar waren gaat elke dinsdag naar deze gevangenis toe. Ze zijn best hard tegen de kids; 'Ja, je gaat naar de hel als je zo doorgaat. En ja dat is erger dan waar je nu bent.' Maar ze zien ook verandering in de jongens. Jongens keren zich af van het leven dat ze hebben en gaan leven met God. Zij worden ook verder onderwezen door de organisatie. 
Bid voor hen, waar je ook bent. Er is veel geestelijke en fysieke strijd. Maar God kan alle gevangenissen doorbreken, zowel fysieke als de mentale.

 

#SHIPLIFE
Omdat Shiplife oprecht soms raar is:
 
# Omvallen tijdens het omkleden. Omdat je balans niet berekend is op de beweging van het schip
# Gelukkig worden van maandagen. Dan zijn we namelijk vrij om te doen waar we blij van worden!
# Alles start en sluit op een bepaalde tijd en na drie maanden vergeet ik nog steeds de helft van het rooster. Vooral omdat we net een uur veranderd zijn, dus ineens is lunch om 12 uur. Toch? 12 uur? Of half 1? Half 12?
# Genieten van de sterrenhemel
# OMROEP: er zijn dolfijnen voor de boeg te zien, of walvissen aan stuurboordzijde. 
# Zonsondergangen (en als je heel dapper bent; zonsopgangen) 
# Hopen dat het internet in de haven goed genoeg is om muziek te downloaden. 
# Vergeten muziek te downloaden, en dan tijdens het varen of in havens met slecht internet geen muziek hebben. 
# Nutella, noedels en magneten zijn de nieuwe betaalmiddelen
# Vrijwel alles is staal. Ook al lijkt het hout of kunststof, hoogstwaarschijnlijk is het staal met een sticker erop. Zie hier het nut van magneten!
# SHIPHACK: neem de cream cheese van het ontbijt. Bewaar het voor de lunch en eet dan brood met cream cheese en salade. Op den duur wordt iedereen heel creatief met het eten wat er te vinden is. Zie het verlangen naar Nutella en noedels. 
# Een gesprek voeren met een Argentijn, Oekraïense, Braziliaanse en een Koreaan is heel normaal. Voor geen van deze mensen is Engels hun moedertaal. 
# Halverwege een zin omschakelen van Nederlands naar Engels, omdat er iemand bij komt staan die geen Nederlands spreekt. 
# Een zin uitspreken met woorden in het Portugees, Engels, Duits en Nederlands. Omdat je brein aan het einde van de dag niet meer werkt.. 
# Verhalen over God die je doen denken aan de tijd van Handelingen of Rechters. Ja God geneest nog steeds. Ja, mensen horen nog steeds profetie. God verandert echt niet! 
# Te veel afkortingen! BLT, PD, PST, SDR, LL, HT, HL, SL - dat is nog niet eens de helft. 
# Verhalen kennen van  mensen die je nog nooit van je leven hebt gezien en waarschijnlijk ook nooit gaat zien. 
# Mensen nemen foto's van je terwijl je eet. De tour door het schip komt langs de eetzaal. 
# Geen idee hebben hoe oud mensen zijn. Iemand kan je leider zijn en ook 10 jaar jonger. 
# Je kan elke hobby uitoefenen waar je blij van wordt en je overal gratis bij aansluiten. 
# Het is normaal  om naast een groep mensen te zitten en geen idee te hebben wat ze zeggen. Omdat ze een taal spreken die je nog nooit van je leven hebt gehoord. Erg handig in sommige gevallen, er zijn ook niet zo vreselijk veel  mensen die Nederland spreken.. 

# SHIPLIFE = Bijzonder. Maar wel ook echt leuk! 

PRAKTISCH STEUNEN
 
Post sturen
Wil je een kaartje of een pakketje naar Alice sturen? Dat is mogelijk en natuurlijk ook heel leuk voor Alice om te ontvangen ;) Hieronder een uitleg over het hoe en wat. 

Omdat het schip telkens op weg is van de ene naar de andere plaats moet alle post naar het hoofdkantoor van Logos Hope in Duitsland worden gestuurd. Op het adres:     \/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/
Vanaf hier wordt de post dan doorgestuurd naar de Logos Hope. Dit kan tussen de 14 dagen en 3 maanden duren.
  • Als het kleiner is dan 300 gram komt het met de 'gewone' post. Deze wordt eens per maand verstuurd. 
  • Als het groter is dan 300 gram komt het met de container. Dit kan tussen de één en drie maanden duren. 

Alice Datema, 
MV Logos Hope, 
Alte Neckarelzer Str. 2, 
74821 MOSBACH, 
Germany
Zorg er ook voor dat de inhoud van het pakketje niet meer dan een waarde van €45,- heeft, anders moet hiervoor een ‘customs fee’ van 19% voor betaald worden door Alice. Ook is het verplicht om duidelijk op de buitenkant van het pakketje te schrijven wat er in zit. Het is voor Logos Hope niet mogelijk verantwoordelijkheid te nemen voor het verlies of het niet aankomen van pakketten, ook kunnen pakketjes niet teruggestuurd worden naar de verzender. 
Gebed
Bid mee! Wil je Alice en haar zendingswerk steunen met gebed? Meld je dan aan voor de gebedsmail. Dit is een korte mail die 1x per 2 maanden verstuurd zal worden met dank en bid punten voor Alice persoonlijk en voor het werk van OM. Wil je Alice gedurende haar zendingsreis meenemen in je gebed? Stuur dan een mailtje naar TFTAlice@gmail.com met als onderwerp ‘gebedsmail’ om je aan te melden.
Financiële steun
Leven aan boord van Logos Hope betekent leven van giften. Als je financieel wilt steunen dan kan dit via Alice haar persoonlijke Donatiepagina (klik op de link) van Operatie Mobilisatie.

Operatie Mobilisatie is een ANBI-geregistreerde organisatie dit kun je ook aangeven bij de Belastingdienst. 
Danken en bidden 
  • Danken voor Laura, dat ik zulke fijne momenten met haar mag beleven elke ochtend.
  • Danken dat God altijd dezelfde is. 
  • Danken voor alle lieve mensen in mijn achterban. Voor de steun en het  medeleven dat zij aan mij geven, waardoor ik de mogelijkheid heb hier te zijn. 
  • Bidden voor de kinderen in de jeugdgevangenis. Dat zij God mogen leren kennen en zijn liefde mogen ervaren. 
  • Bidden voor Brazilië. Voor de landen en plaatsen waar er een grote geestelijke strijd gaande is. Dat God hier aanwezig mag zijn en mensen mag aanraken. 
Bedankt voor jullie aandacht en steun,
Moge God je zegenen en tot we elkaar weer zien! :)

Alice
Adressen
OPERATIE MOBILISATIE
Assemblageweg 9, 8304 BB Emmeloord
0527 - 615 607 | info.nl@om.org
www.operatiemobilisatie.nl

ALICE DATEMA
Alice Datema
MV Logos Hope
Alte Neckarelzer Str. 2 
74821 MOSBACH
Germany

+31 6 578 240 13

Thuisfrontteam
CONTACTPERSOON
Ilse Veen 
+ 31 6 179 909 02
tftalice@gmail.com

 
Support 
VRAGEN OVER GIFTEN
Hans van Wieringen
tftalice@gmail.com
onder vermelding van: financiën

IBAN: NL13 RABO 0114 2329 38
t.n.v. Operatie Mobilisatie 
o.v.v. 'Support Alice Datema'

ONLINE DONATIES
www.operatiemobilisatie.nl/alicedatema
  
       
Copyright © 2019 Alice Evangelisatie, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp