Copy

Oogsten en lessons learned

Beste <<Voor- en Achternaam>>

De herfst is het seizoen om te oogsten.
Welke lessen heb jij de laatste tijd geleerd? Wat heb jij geoogst aan inzichten of waardevolle ervaringen?

Bij mij komt de herinnering op aan mijn cursus om mediator te worden, een aantal jaren geleden. Ik kreeg 6 woorden die zijn blijven hangen en die mij veel hebben gebracht: 

Horen ≠ luisteren
Luisteren ≠ begrijpen
Begrijpen ≠ doen 


Het idee was dat ik dit als professional kon toepassen maar het heeft mij ook als moeder, dochter, partner iets opgeleverd.
Soms heb ik iets al meerdere malen gehoord, maar komt het echt begrijpen pas op een onverwacht moment. Of hoor ik mijzelf tegen iemand zeggen: “Ja, ja ik begrijp het,” maar blijk ik later toch iets anders te doen dan zij hadden verwacht.  In het leiderschapsprogramma vraag ik ook altijd aan de artsen die iets verwachten van hun collega’s of medewerkers: “Heb je het hen zien doen?” Alleen begrijpen is soms niet genoeg om iets te kunnen toepassen.

Ik wil je deze 6 woorden daarom niet onthouden en wie weet kan jij er ook mooie gesprekken of  inzichten mee oogsten.

Hoe fijn zou het zijn als we de tijd nemen om echt naar elkaar te luisteren, elkaar te begrijpen en iets voor elkaar te doen. En wanneer we ergens anders over denken, er de ruimte is om dit te bespreken.

Ik heb het mediation werk gelaten en mij toegelegd op mentale coaching. Collega Gerda Zeeman is net geregistreerd mediator geworden en je leest hieronder hoe waardevol mediation kan zijn. 

Ik wens je een mooie herfst toe met een rijke oogst!
Desiré van Teeffelen

In deze editie:
  • Wat mediation voor jou en jouw team kan betekenen door Gerda Zeeman
  • Lesson Learned, blog van huisarts Martine Schrage
  • Weggeefactie; Scandinavische deken
  • Recept; Gevulde portobello's
Verder kan je bij Touch op dit moment o.a. terecht voor:
Kijk hier naar de andere trainingen van Touch

Leren en ontwikkelen

De waarde van mediation
Of het nou individuele coachingstrajecten betreft danwel teamcoaching, samenwerkingsdynamieken spelen een prominente rol. Als je samenwerkt stuit je vroeg of laat op miscommunicatie en meningsverschillen. De discussie wordt aangescherpt vanuit verschillende invalshoeken. Dat kan een team doen groeien, mits de discussie niet een eigen leven gaat leiden. In dat geval ligt het op de loer dat – naast het gezamenlijk belang - eenieder steeds meer het eigen belang nastreeft. Persoonlijke gevoeligheden kunnen zich gaan vertalen in concrete, tastbare problemen. Dan gaan meningsverschillen over in conflicten, ook al worden deze veelal niet meteen als zodanig (h)erkend. Conflicten vormen een voedingsbodem voor het ontstaan wantrouwen, onenigheid over doelstellingen, het vormen van subgroepen, stagnatie in de output, niet houden aan afspraken etc. Deze kosten doorgaans veel tijd, energie en geld. Ziekteverzuim, suboptimale zorgverlening als ook beëindiging van samenwerkingsrelaties liggen op de loer. Bovendien is er kans op reputatieschade, van een ziekenhuis, vakgroep of individuele medisch specialist. Dit heeft direct gevolg voor het vertrouwen in de zorg die wordt geleverd.  

Het is vaak moeilijk om met de ander(en) in gesprek te gaan wanneer je iets al een tijd dwars zit. Betrek bij terugkerende discussies die niet worden opgelost dan vroegtijdig een teamcoach/mediator. Deze is onafhankelijk en neutraal, kiest geen partij, geeft geen oordeel en heeft geen belang bij welke oplossing dan ook. De mediator verheldert de wijze van communicatie binnen het team en ieders aandeel daarin. Zo worden de belangen zichtbaar en op tafel. Door deskundige conflictbemiddeling kom je snel tot herstel van onderlinge communicatie, vertrouwen en werkplezier.  Mediation beoogt een oplossing die voor beide partijen aanvaardbaar is. Door het samen met de ander(en) te werken aan een oplossing worden de verwachtingen over en weer helder als ook de, door het team gedragen, doelstellingen. 

Wacht er niet te lang mee, tijdige interventie kan veel onnodig leed door conflicten voor komen. Een aantal gesprekken onder begeleiding van een onafhankelijke mediator kan je jaren tobben of een gang naar de rechter of arbitrage schelen. Waar bij een gerechtelijke procedure of arbitrage de verhoudingen veel eerder verder verharden hebben partijen na een mediation inzicht in elkaars belangen. Voor samenwerkingsverbanden waarin men met elkaar verder wil, draagt dat bij aan een duurzame effectieve werkrelatie. 

Last but not least, an apple a day keeps the doctor away. Met andere woorden zorg voor periodiek onderhoud – tenminste jaarlijks. Zorg voor het onderhoud van de onderlinge relatie en verbinding. Betrek een externe teamcoach en ga met elkaar in gesprek, zoek de diepgang en inspiratie op. Uiteraard ontbreekt de sociale component niet. Zo blijft een team een topteam!

Lees hier meer over Gerda 

Voor meer informatie kan je contact opnemen met Gerda Zeeman, gynaecoloog/mediator/coach
gzeeman@touch-coaching.nl


Wil je buiten coaching of een training? klik dan hier.

Bewegen

Lesson Learned - Martine Schrage
De flipperkast-onthechting waarover ik in mijn vorige blog schreef, mag dan wel de heilige graal zijn die ik meebracht van mijn pelgrimstocht, het was natuurlijk lang niet de enige.

Op het gevaar af je hier te vervelen met een lange opsomming, zijn hier de andere cadeautjes, pareltjes en inzichten die ik bij elkaar verzamelde op deze schattenjacht. Het waren er zoveel dat ik me haast een breuk tilde aan deze rugzak vol juweeltjes. Toch nam ik ze allemaal mee naar huis, want ik wil ze nooit meer kwijt.

Edoch, voor ik mijn spervuur van inzichten op u loslaat, een klein disclaimertje: eigenlijk is er niks nieuws onder de zon. Al die dingen waarvan ik me zo bewust werd onderweg, wist ik al. Toch voelt het allemaal nieuw. Omdat de ervaring van het vóelen zoveel dieper zakt dan alles gewoon wéten.

Mezelf aldus goed ingedekt hebbende, vat ik hierbij de koe bij de horens. Kom maar op met die lessons learned!

dankbaarheid
Daarover heb ik al veel geschreven in mijn reisblogs. Er was en is zoveel om dankbaar voor te zijn: voor mijn gezondheid die me geen strobreed in de weg legde om flink bepakt zeshonderd kilometer te stappen, zelfs als dat soms op lastige paden was.
Voor mijn lieve echtgenoot die mij dit ruimhartig gunde – ik denk dat je zulke mannen met een lampje moet zoeken. Of vrouwen for that matter.

Voor mijn gezin dat me ruimschoots de ruimte gaf om deze tocht aan te gaan.
Voor De Schaamtelozen die me maanden vrije tijd in de schoot wierpen. Weliswaar met de impact van een oerknal, maar het onbedoelde resultaat van die knal leidde er wel toe dat ik ineens zomaar tijd had voor een sabbatical.
En dat alles kristalliseerde zich uit in een enorm rustgevende gedachte:

ook zonder mij draait alles door
Gezin, school, werk, hypotheek, belastingen, de covidpandemie en de wereld, … ze
kunnen allemaal gerust een tijdje zonder mij. Best lang zelfs 
Op zijn beurt is dat dan weer onlosmakelijk verbonden met de doorvoelde ervaring:

alles komt altijd goed
En zoniet dan toch.
Regen en zonneschijn, hitte en koude, euforie en dipjes, honger of dorst, schoonheid en saaie lelijkheid, onverwachte versperringen, verkeerd gelopen routes, onvindbare wegwijzertjes, muggen en andere steekdieren, natte schoenen, covid beperkingen,…
Aan uitdagingen geen gebrek op zo’n lange wandeltocht. En altijd weer kwam er hulp uit onverwachte hoek, waren er behulpzame mensen die niet liever deden dan bereidwillig een hand uitsteken om me – gevraagd of ongevraagd – te redden uit de grote of kleine nood.

De hartelijkheid en vrijgevigheid van zoveel mensen waren geweldig.
En na alle lelijkheid die ik had meegemaakt, was dit precies wat ik nodig had om weer te kunnen zien: ja, de meeste mensen deugen.

vrijgevigheid als levensles
De warme slaapzak die ik mocht overkopen na bijna doodgevroren te zijn in Noorwegen, de lift naar een supermarkt zes kilometer verder die wél open was want niet het slachtoffer van een gehackt kassasysteem, een paar nachtjes logeren om op adem te komen, warm eten dat zomaar gedeeld werd… Er kwam geen einde aan alle manna dat uit de hemel viel.

je kan meer dan je denkt
Had ik van tevoren precies geweten waar ik aan begon, dan had ik vriendelijk bedankt. Geef mijn portie maar aan Fikkie.
Maar je bent begonnen aan de tocht, en je blijft voet voor voet zetten om alle grote en kleine obstakeltjes te overwinnen. Dat geeft op het einde een haast onoverwinnelijk gevoel: ik heb het toch maar klaargepeeld!
Maar exact diezelfde tocht nog een keer? Thanks but no thanks. Geef mijn portie maar aan Fikkie.

het grote belang van de kleine dingen
Mijn dagelijkse fika – niet te verwarren met Fikkie – een bed, de overweldigende natuur, stromend water, een douche, een lief berichtje, afkoelen in het weldoende water van een postkaartmeer, wifi en dan de krant kunnen downloaden, ademen, ritueeltjes, pauzes, een sappige krokante appel, een handjevol noten vinden in een verdwaald zakje op de bodem van je rugzak als je scheurt van de honger … Al die dingen die soms zo vanzelfsprekend lijken? Dat zijn ze niet. Het is puur geluk. 

Klik hier om verder te lezen op Martine haar blog.

Winactie

Wens jij iemand een warme winter toe? Vertel ons waarom en wie en maak kans op een echte wollen Scandinavische deken. Reageer op de nieuwsbrief om kans te maken.

Voeding

 Herfst, het seizoen voor noten, pompoenen, champignons en nog meer lekkers. Hierbij een heerlijk recept. Smakelijk eten alvast. 

Gevulde portobellos

INGREDIËNTEN
  • 4 portobello’s
  • 5 kruimige aardappels
  • 2 el truffelpesto (bijv. van Saclà)
  • Paar takjes platte peterslie
  • 25 g roomboter
  • Scheut kookroom
  • 50 g parmezaan, geraspt
  • 65 g pijnboompitten
  • 100 g rucola
  • Extra vierge olijfolie

BEREIDING

Verwarm de oven voor op 220 graden.

Schil de aardappels en halveer ze. Kook ze gaar in een pan met licht gezouten water.

Snijd het steeltje uit de portobello’s en schraap met een vork de zwarte lamellen uit de portobello’s. Hak ze fijn. Hak de peterselie fijn. Rooster de pijnboompitten goudbruin in een droge koekenpan.

Giet de aardappels af en stamp ze fijn. Maak de puree lekker smeuïg met de boter en room en roer de overige ingrediënten erdoor — van de fijngehakte stelen en lamellen hoef je niet alles toe te voegen, gewoon een beetje naar eigen smaak. Houd wat pijnboompitten en peterselie achter voor garnering. Breng de puree op smaak met peper en zout.

Bestrijk de ovenschaal met wat olijfolie. Leg de portobello’s erin en vul ze met de truffelpuree. Bestrooi met de parmezaan. Bak 10 tot 15 minuten in de oven, of totdat de parmezaan gesmolten is en licht begint te kleuren.

Hussel de rucola in een kom door een theelepeltje olijfolie zodat de blaadjes mooi gaan glanzen. Verdeel de rucola over de borden en leg in het midden van elk bord een portobello. Garneer met de achtergehouden peterselie en pijnboompitten.

Dit recept komt van keukenliefde.nl

Ik wil contact opnemen met Touch

Copyright © 2021 Touch, training & coaching, Alle rechten voorbehouden.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
Website van Touch, training & coaching
Instagram
Wil je je aanmelding voor dit seizoensnieuws wijzigen?
Klik hier om je voorkeuren te wijzigen of om je af te melden voor dit seizoensnieuws.

Bekijk deze email in een browser

Onze contactgegevens
Touch, training & coaching en TouchNature
De Virieusingel 8
5301 GB Zaltbommel

Heb je vragen, of wil je reageren?
Stuur ons een bericht: info@touch-coaching.nl
 
Email Marketing Powered by Mailchimp