Copy
View this email in your browser

Lieve allemaal,

Eens in de zoveel tijd deel ik in een mailing mijn inspiratie. Ik vertel over mijn (holistische) visie op mijn werk, een ervaring die mij bij bleef of ik zal uitdiepen met wat voor methoden ik graag werk. 

Ik geniet ervan om tijd te maken om te schrijven en merk tegelijkertijd dat het helpt om dingen op een rijtje te zetten en om te ontdekken hoe bepaalde dingen werken (voor mij). 

Deze mailing gaat over:
  • Methode: De innerlijke familie
  • Overweging Zomertijd: Niets doen
  • Mijn onderzoek naar de oorzaak van mijn fysieke depressie en energielek: de darmen, of microbioom

Je ontvangt deze mail, omdat we ooit hebben samengewerkt, je coaching bij mij hebt gevolgd of omdat ik denk dat je dit wellicht interessant vindt. Stuur de mail ook gerust door, als je denkt dat iemand anders het zal aanspreken. 

Leuk om van je te horen als je vragen, suggesties of opmerkingen hebt. Mocht je geen behoefte hebben aan deze mailing, laat het me graag weten dan haal ik je van de lijst. Je kunt ook onder deze mailing unsubscriben. 

Liefs, Tom
 
Methode: De Innerlijke Familie
Mijn introductie met innerlijke familie was toen ik een oud-actrice van Toneelgroep Amsterdam ontmoette. met wie ik al snel leuk contact kreeg. In die periode wisselde ik tijdens nieuwe ontmoetingen wel eens levensverhalen uit. Daar kwam vaak inspiratie uit, zo ook met haar. Ze vertelde wat haar veel had gebracht in haar leven en dat zij sinds kort werkte met de innerlijke familie. Ze nodigde me uit eens een sessie bij haar te komen doen... Mijn interesse was gewekt, dus dat wilde ik wel.

Bij aankomst stonden er vier stoelen opgesteld, waarbij elke stoel een innerlijk familielid van mij voorstelde: een innerlijk jongetje en meisje, en een innerlijke vrouw en man. Ze legde de eigenschappen van eIk familielid uit (zie verderop in dit verhaal) en ik mocht intuïtief kiezen wie waar zat... Na een kleine aarzeling: 'Kan ik dit wel?', ging ik zitten. Tot mijn grote verbazing ervaarde ik op elke stoel iets anders en kwamen ze alle vier tot leven. Met andere gevoelens, interesses, gedachten en beweging...  

Het fijne was dat ik 't al meteen kon en ik er niet zo bij hoefde na te denken, het ging om de ervaring. Elke sessie was ik weer zo benieuwd wat ik bij wie ging voelen en bovenal: het gaf geweldige inzichten. Wat een manier om mijzelf beter te begrijpen! De methode resoneerde meteen.
 
Interesse in verschillende stemmen

De innerlijke familie is afkomstig uit een boek van Arienne Klijn. Zij bracht geruime tijd door bij de Indianen en vertaalde hun schildentheorie naar een Westers bruikbaar model: de innerlijke familie. 

We worden allemaal geboren met een innerlijk meisje en een innerlijke jongetje. Het innerlijke jongetje staat voor je nieuwsgierigheid, degene die op avontuur gaat om nieuwe ervaringen op te doen. Hij vindt het leuk om nieuwe dingen te leren en beleven en staat voor je zelfstandigheid, je autonomie. Het innerlijke meisje is je behoefte aan contact, je gevoeligheid en degene die weet of je je ergens veilig voelt. Ze houdt van harmonie en staat voor je behoefte aan samen zijn. 

In de loop van je leven ontwikkel je je innerlijke vrouw en man. De innerlijke vrouw is degene die aan de kinderen vraagt hoe het met hen is en waar ze behoefte aan hebben. Zij is degene die het overzicht behoudt en vormt daarmee je realiteitszin. Zij is degene die weet wat er nodig is en vraagt de innerlijke man dat uit te voeren. De innerlijke man is je daadkracht. Hij kan goed analyseren en zorgt dat de dingen in de buitenwereld gedaan worden. Hij kan ook aangeven of je al iets kan of nog iets mag gaan leren. Daarmee is hij ook degene die grenzen stelt. 

Je innerlijke kinderen zijn je aangeboren kwaliteiten, het is wie jij bent. Je innerlijke man en vrouw kun je wel gaan ontwikkelen, om te leren hoe zij je kwaliteiten het beste kunnen ondersteunen. 

Familieberaad

Wanneer je dit zo leest zul je je misschien herkennen in één of meerdere familieleden. Vaak hebben we in de loop van ons leven iemand voorop gezet. En het kan zijn dat je op een gegeven moment merkt dat dat niet meer zo fijn werkt... Je krijgt behoefte aan iets anders. Vaak is het iemand van je andere innerlijke familieleden die om aandacht vraagt. Dit kan een begin zijn tot familieberaad: de innerlijke vrouw nodigt iedereen uit om tafel en hoort hoe het met iedereen is. En net als in een echte familie kan het zijn dat er verschillende geluiden zijn die het niet met elkaar eens zijn. De kunst is ook niet om iets meteen te willen oplossen, maar met interesse benieuwd te zijn naar wat de inbreng is van ieders familielid. En wellicht zo een nieuwe kant van jezelf te gaan leren kennen...
 
Mijn eerste ervaring

In mijn eerste opstelling met de stoelen kwamen mijn innerlijke jongetje en meisje tegenover elkaar te zitten. Het jongetje vond het maar niks dat het meisje zo moe was. Op de stoel van het meisje ervaarde ik dat het zij bang was dat het jongetje weer teveel plannen en ideeën zou hebben, waar zij nog geen energie voor had... Mijn innerlijke vrouw mocht gaan onderzoeken wat zij allebei nodig hadden. Het jongetje bleek ook bang dat het leven saai zou worden. In de tijd daarna kon ik op deze manier tijd besteden om stil te staan bij deze twee stemmen in mij. Ik merkte dat het fijn was om er de tijd voor te nemen en dat als ik dat deed er beweging kwam. En gaandeweg hebben mijn innerlijke meisje en jongetje elkaar beter leren kennen, zijn ze elkaar beter gaan begrijpen en zijn ze elkaars kwaliteiten gaan waarderen... Ze vullen elkaar aan :-). 
 
Overweging zomertijd: Niets doen.
Niets doen. Het eerste dat in me opkomt is wanneer je druk bent klinkt "niets doen" heerlijk. Een verlangen naar tijd in je agenda waarin je even geen afspraken hebt, waarin je niets te doen hebt

Toen ik nog vijf dagen voor een baas werkte verlangde ik soms de hele dag naar vrij zijn, niets te doen hebben. Voor een groot deel omdat de baan niet bij mij paste en omdat ik niet veel energie had. De baan erna was vier dagen. Ik realiseerde dat ik ook tijd en ruimte nodig had om energie op te doen en te gaan ontdekken wat ik dan wel wilde. In de baan die daarop volgde werkte ik nog maar tweeënhalve dag, als freelancer.

In de tijd dat ik niet hoefde te werken, merkte ik dat ik moest wennen aan "niets doen". Het voelde ongemakkelijk, onwennig en niet echt wat ik me ervan had voorgesteld wegdromend tijdens mijn drukke baan.. Het begin van een mooi onderzoek. 

Niets doen riep van alles op. Gedachtes over dat ik me nutteloos voelde, dat alle anderen aan het werk waren, mooie dingen aan het doen waren. :-) De vrije ruimte bood ook de gelegenheid om deze gedachtes te onderzoeken en te kijken wat mijn eigen verlangen dan was. Met zoveel vrije tijd ging ik vaak wandelen om de tijd te doden. Na verloop van tijd ging ik genieten van het wandelen zonder echt doel, terwijl ik ondertussen allerlei ontdekkingen deed in de stad: nieuwe plekken, leuke gesprekken en ervaren waar ik het fijn vond en waar niet. Iets dat ik nog steeds graag doe. 

Ook kwam een mooi boek op mijn pad: The Artist's Way van Julia Cameron. Een cursus van 13 weken waarbij je elke ochtend morning pages schrijft, oftewel drie pagina's vol met alles wat in je leeft en opkomt. En waarbij je iedere week met jezelf op Artist Date gaat. Een afspraak met jezelf. Beide waren onwennig in het begin. Bijna altijd geen zin om te schrijven in de ochtend, maar aan het einde luchtte het wel op. En alleen naar het museum, naar een koffietentje voelde heel onwennig in het begin. Het schrijven doet met denken aan hardlopen, waarbij je door je ervaring op een gegeven moment bewust wordt dat het goed doet. En alleen op date met mijzelf verschoof mijn aandacht van me bezig houden met wat vinden anderen van mij, naar 'Wat leuk dat ik dit aan het beleven ben!' en 'Wat ontspannen om hier gewoon mijn eigen flow te volgen en geen rekening te hoeven houden met iemand anders.' :-)

Tijdens een training leerde ik ook dat je het blijkbaar weer moet leren. Leren niet iets doen, leren uitrusten, leren ontspannen. Ik was gewend om vooral dingen al te doen, veel te plannen in mijn agenda. Vrije ruimte roept blijkbaar in eerste instantie wat op, waarin je vervolgens kunt onderzoeken wat nieuw gedrag is en wat je verlangen ondersteunt. De stemmen leren herkennen die je vergelijken met anderen, je neiging begrenzen je tijd op te vullen en doelmatigheid vervangen door benieuwd zijn wat een ervaring gaat brengen. Voorbij aan het moet leuk zijn, naar genieten van wat een ervaring oproept. Namelijk dat het je iets leert over je voorkeuren en behoeften. Soms is iets fijn, soms niet. 

Niets doen begint voor mij dan ook met ruimte open laten waarin ik niet iets plan. Waarin ik benieuwd ben hoe ik me voel en waar ik behoefte aan heb. Nu weet ik dat wandelen bijvoorbeeld fijn is om tot rust te komen, 'rusten in doen' wordt dat ook wel genoemd. :-) Dat ik op een dag behoefte heb aan bewegen en chillen. Soms een dutje en dat het daarna weer fijn is om in beweging te komen. Heerlijk om zo steeds weer mijn eigen flow te volgen! Het vermogen te hebben ontwikkeld te kunnen wachten en steeds weer benieuwd te mogen zijn naar Nu. Wat is nu fijn? Wat is nu mijn behoefte? Soms weet ik het meteen en soms mag ik daar even de tijd voor nemen om benieuwd te zijn wat er wil... en wat niet ;-). 

Dus voelt het even onwennig? You are half way there ;-). 
 
Fysieke Depressie en de invloed van de Darmen

In de afgelopen jaren heb ik weer veel mogen leren over de werking van mijn lichaam. Het begon met de ontdekking van het bestaan van een fysieke depressie. De realisatie dat je brein probeert met ontstekingen (inflammation) iets in je lichaam op te lossen, maar dat niet lukt. En eenvoudig uitgelegd: dat je brein vervolgens overschakelt op een depressieve modus.

Na de ontwikkeling uit mijn fysieke depressie bleef ik symptomen houden: mijn energie kwam niet helemaal op gang, ik werd vaak 's nachts wakker met regelmatig plassen en had buikkrampen.

Ik leerde dankzij massages van Korrie de Vet over hoe mijn nervus vagus, spijsvertering en psoas samenwerken. En de invloed daarvan op mijn energie en welzijn.
Jan Bommerez vat in zijn post van 11 mei de nervus vagus geweldig samen. "De zwervende hersenzenuw (nervus vagus) is de brug tussen lichaam en geest, tussen voelen en denken. Het is de sleutel tot ware ontspanning en bevrijding van stress. Ze beïnvloedt letterlijk alle lichaamsfuncties en indirect is ze de sleutel tot ons diepere zelf (noem dat de ziel als je wilt). Ze verbindt hoofd hart en buik, denken en voelen."

Via mesoloog Paul Horsthuis kwam ik bij Praktijk Van As om mijn spijsvertering en darmen te laten onderzoeken. Daar leerde ik onder meer dat mijn microbioom, de bacteriebevolking in mijn darmen, uit balans was...

Een groot persoonlijk onderzoek volgde met een soort ketogeendieet (veel groenten en eiwitten), regelmatig eten, veel lichaamsbeweging en voldoende rust. Leren luisteren naar mijn gut feeling, wat ook wel ons tweede brein wordt genoemd: de darmen. 
Stap voor stap, langzaamaan, ging ik mij energieker voelen en namen mijn symptomen af. Geweldig... Steeds weer mijzelf volgen met aandacht, om te kunnen inspelen op wat wel en niet klopte.

Hierbij hielpen ook filmpjes die ik vond op internet die context en uitleg gaven over wat ik zelf ervaarde. Het microbioom blijkt een heel nieuw terrein wat veel aandacht geniet in de wetenschap en media. 

Reden te meer om de hierboven genoemde mensen en filmpjes te verzamelen op een nieuwe pagina op eenheelleven, waar ik sinds 2014 mijn inspiratie en ervaringen deel.

www.eenheelleven.nl/lichaam/darmen-fysieke-depressie


 

Een Heel Leven Coaching
www.tomelffers.nl

Een Heel Leven Inspiratie
www.eenheelleven.nl

Je kunt me mailen op:
tom@tomelffers.nl

Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.
 






This email was sent to <<Email Address>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
Een Heel Leven Coaching · Van Ostadestraat 318 · 1 hoog · Amsterdam, Nh 1073 TX · Netherlands

Email Marketing Powered by Mailchimp