Copy
View this email in your browser
Hallo beste lieve <<First Name>>,

Waar verdien jij je geld mee? Werd me laatst gevraagd. De afgelopen maanden vlogen in mijn hoofd voorbij; ik was dagelijks op een andere plek, Groningen, Hilversum, Wijk bij Duurstede, Den Haag, Utrecht en wat ik daar deed heeft steeds een andere naam en context. 
 
De grap is dat ik door de directe vraag uitgenodigd werd om een simpel to the point antwoord te geven: ik nodig als kunstenaar mensen uit om gebruik te maken van hun sensitieve vermogens via performance. Vanuit de aandacht in het lichaam onderzoeken we gezamenlijk een vraagstuk (persoonlijk of werkgericht).
 
Het raakt me elke keer weer hoe er open ruimte ontstaat als die sensitieve vermogens mee mogen spelen; ook in een werk- of studiecontext waar dat niet vanzelfsprekend is. De afgelopen tijd heb ik veel met onzekerheid gewerkt. En hoe we daar meestal een harnas omheen zetten.
 
Lees in deze Verwonderbrief hoe ik de afgelopen periode met de sensitiviteit van het lichaam heb gewerkt. Veel plezier!
Harnas uit Sensitiviteit aan
Afgelopen maand mocht ik als onderdeel van de leergang ‘Meesterschap in adviseren’ van de AOG School of Management een bijeenkomst begeleiden voor een groep directie- en bestuurssecretarissen en strategisch beleids-en bedrijfsvoering adviseurs. Meesterschap associëren we al snel met het kundig analyseren van een situatie: de meester zijn door 'te weten hoe het zit'. Ik nodigde de deelnemers uit om naast dit analytisch meesterschap, gericht op wat we buiten ons waarnemen, ook meesterschap te vinden in het kundig lezen van de gevoeligheden in hun eigen lijf.

Ik bouwde de stappen naar het voelen en inzetten van het lichaam langzaam op. We maakten onder andere een reis door het lichaam die eindigde met een brief aan het eigen lijf. Het mooiste moment voor mij was het gesprek dat we hierover voerden. Er kwam angst op en een gevoel van moeite om je harnas te laten zakken, hoe groot dat risico voelt. Een man sprak: ‘Als ik naar mijn werk ga doe ik een harnas aan. Ik merk dat ik gewoon niet weet hoe ik moet voelen en ook bang ben voor wat er omhoogkomt als ik wel ga voelen’.
 
We bespraken de complexiteit van kwetsbaar worden en (aan)raakbaar zijn, juist in een werkcontext waar de norm is dat leiders het moeten ‘weten’. Vanuit deze wetenschap startten we gezamenlijk een performance zonder een vooropgezet plan, gebaseerd op zinnen tekst uit de eerdere gesprekken. Waar het begrip performance normaal de connotatie heeft van een prestatie die beoordeeld zal worden, hoefde in deze performance niks bewezen te worden. Ieder kon een eigen rol en plek vinden die op dat moment precies paste.
 
Gevoelig kunnen zijn
Toen ik thuiskwam merkte ik dat ik nadacht over een wereld waarin er voor iedereen precies een juiste plek is, waar genoeg geld stroomt om geriefelijk te kunnen leven en waar we bij elkaar durven te ontspannen. Zo ontspannen dat we ons harnas vrijelijk aan en uit kunnen trekken. ‘Aan’ als het verstandig is om jezelf ergens tegen te beschermen, maar ook uit, zodat we elkaar kunnen aanvoelen en ontmoeten in onze gevoeligheid en schoonheid.
Samenwerking op het Spel

Foto's van de workshop Professionele Ruimte op het Spel. En reflecties op de workshop van Jacco van Uden en mij te lezen in M&O, Tijdschrift voor Management en Organisatie, themanummer Kunstwerk

Deze maand staat er een artikel van lector en bedrijfskundige Jacco van Uden en mij in het tijdschrift Management & Organisatie, themanummer Kunstwerk.
In de vorm van een briefwisseling met de titel ‘Samenwerking op het spel’ reflecteer ik met Jacco op de relatie tussen kunst en organisatie en hoe wij die aan den lijve onderzoeken in de workshop Professionele Ruimte op het Spel. Daarin lopen wij als workshopgevers ook tegen onze eigen onzekerheid aan.
 
Na tien jaar van onderzoek weet Jacco nog steeds niet zeker of en hoe ‘de toegevoegde waarde van kunst voor organisaties’ iets anders kan zijn dan zomaar een uitbreiding van de managementtoolkit. Vanuit zijn rol als bedrijfskundige en lector komen er vragen omhoog als: ‘Werkt dit wel, staat dit niet te ver af van de mensen, schaam ik me zelfs niet voor de lijfelijke Marjolijn?’
 
Bij mij ligt het net anders. Ik schaam me niet voor Jacco maar soms kan bij mij ook de twijfel toeslaan; waarom moet ik nu mijn bekende scene in de performancekunst loslaten en de lijfelijkheid en (aan)raakbaarheid komen brengen in een context waar dit als zeer ‘spannend’ en ‘tegen de norm in’ wordt ervaren?
 
Maar elke keer als het lukt om tot de sensitiviteit door te dringen ben ik blij met mijn werk. Juist door mijn performancekunst in organisaties en in het onderwijs te brengen wordt zowel ik als de ander uitgedaagd om de aannames in ons vakgebied onder ogen te zien en aan te pakken. Daarin leren we juist van het anders-zijn van de ander.
 

Lees hier ons artikel Samenwerking op het spel in tijdschrift Management & Organisatie.
Onzekerheidsvaardigheid: De kracht van niet-weten

SPACE FOR UNCERTAINTY Duur video 2 minuut 45. Lichaamsdelen studenten en Marjolijn. Quotes studenten. Muziek Freek Zwanenberg naar het werk van Benjamin Clementine, Condolence
In de onderzoekslijn Reshaping Business Education (RBE) van de Haagse Hogeschool richt ik me in de periode april-december 2021 op de vraag hoe het business onderwijs een plek kan geven aan ‘omgaan met onzekerheid’. Als eerste deel van mijn onderzoek ben ik als performancekunstenaar in de rol van docent gekropen binnen de minor Artful Business Creations.
 
Ik heb de afgelopen drie maanden op de vloer gewerkt met
studenten in deze minor die aan een concrete vraag van een opdrachtgever werken. Ik heb gekeken hoe ik ‘de vrije onderzoeksruimte’ kan openen zodat de studenten zich kunnen verbinden met wat het betekent om je als een kunstenaar op te stellen.
 
Toen ik de kwaliteiten van een kunstenaar over wilde brengen op de studenten liep ik zelf in een fuik waar ik erg onzeker van werd. Ik dacht dat ik als docent moest uitstralen dat ik ‘het’ wist, terwijl ik als performancekunstenaar juist de wijsheid uit de mensen zelf wil halen. In mijn tweede essay over onzekerheidsvaardigheid kan je lezen hoe ik dit ter plekke in de lesruimte heb omgedraaid.

 
Lees hier ESSAY 2 Onzekerheidsvaardigheid: De kracht van niet-weten

Ter afsluiting van deze periode heb ik de studenten en mezelf uitgenodigd om een video te maken (zie hierboven) waarin zij een lichaamsdeel van zichzelf laten reflecteren op mijn lessen, en de rol die onzekerheid hierin speelde. Je ziet een compilatie van deze beelden en hoort de studenten spreken. Muziek door Freek Zwanenberg. In de video zie je de kwetsbaarheid van studenten als ze zich laten zien in hun onzekerheid. Elkaar daarin ontmoeten geeft wat mij betreft een vruchtbaarder bodem voor innovatie dan onzekerheid weg moeten managen.

 
In mijn volgende twee essays vertel ik meer over de workshop voor de docenten en het management. Welke spanning ontstaat er voor docenten en management als we onzekerheid niet de plek geven van ‘faalangst die opgelost moet worden’ of ‘risico’s die vermeden moeten worden’?
 
Interactieve performance, 15 november, welkom!

Op 15 november deel ik met Jacco van Uden en muzikant Freek Zwanenberg de eerste inzichten uit mijn onderzoek. We verkennen in een interactieve bijeenkomst hoe je informatie uit je lijf kan waarnemen en kan inzetten in relatie tot een (professioneel) vraagstuk waar je jezelf onzeker over voelt. Deelnemen? Aanmelden kan hier.
Dank dat je de ruimte hebt gemaakt om dit te lezen, als je weer eens een gelegenheid ziet om samen onze harnassen uit te trekken, ik ontmoet je graag!
 
Liefs, Marjolijn
Wesite Wesite
FaceBook FaceBook
LinkedIn LinkedIn
Instagram Instagram
Email Email
Copyright © 2021 Marjolijn Zwakman I Kunst in verbinding, All rights reserved.

Met dank aan: Rozemarijn van West - eindredactie tekst.

Wil je de Verwonderbrief niet meer ontvangen: unsubscribe from this list.

 
Email Marketing Powered by Mailchimp