Copy
View this email in your browser
Ha beste lieve <<First Name>>,

Ken je het, dat je door een ingrijpende gebeurtenis opeens in een onbekend stuk leven wordt gekatapulteerd? Mij gebeurde dit de afgelopen maand, ik lag een week in het ziekenhuis en dat heeft veel in beweging gebracht. Eerst vanbinnen, en nu ook in daden. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik het ervaar als een ‘voor het ziekenhuis’ en ‘na het ziekenhuis’.
 
Ik heb de schoonheid ervaren van leren en groeien door de pijn heen. Juist in de overgave ontstond creatiekracht (reageren op wat nodig is), in tegenstelling tot manifestatiekracht wat meer uit wilskracht voortkomt. In de verkiezingsuitslag zie ik een gebrek aan deze creatiekracht terug; daarover verderop meer.
 
In deze Verwonderbrief neem ik je mee in de creatiestroom die in mij op gang is gekomen en hoe ik jou daarin hoop te gaan ontmoeten. Verwonderze!
Van ziek naar creatiekracht

Tijdens mijn opname in het ziekenhuis had ik intensief contact met beeldend kunstenaar en docent Annemiek Vera. We wisselden video's en beelden uit met elkaar in het thema creatiekracht.

Afgelopen maand lag ik een week in het ziekenhuis. Ik had een ontstoken eierstok en een abces in mijn baarmoeder, de plek waar de emoties leven en waar het leven groeit. Met collega-kunstenaar en docent Annemiek Vera had ik intensief contact over het innerlijke proces dat ik doormaakte.

Wat ik leer in mijn persoonlijke leven neem ik mee in mijn werk. Met Annemiek ontwikkel ik nu een methode waarin we leiders in connectie brengen met de feminiene creatiekracht (die zowel voor de man als de vrouw aanspreekbaar is) en nemen je mee in hoe deze in te zetten voor werk en leven. Denk aan een sessie waarin beeldende kunst, performancekunst en systemisch werk samen komen.

Tot stilstand
In het ziekenhuis stond alles voor een week lang stil. Ik betrad een nieuw level van overgave. Ik kon niet meer lopen van de pijn. Ik poepte in mij luier en bleef erin liggen. Ik was constant misselijk van de drie soorten antibiotica en pijnstilling die ik via een infuus toegediend kreeg. Ik kon het eten niet binnen houden wat me nog verder verzwakte.
 
Naast deze fysieke afgedwongen overgave liep ik aan tegen een mentale barrière: ik was als de dood om me over te geven aan het reguliere ziekenhuis systeem. Ik heb in mijn leven altijd de alternatieve route gekozen en neem zo min mogelijk medicatie, daar was nu geen ruimte voor.

Manifestatiekracht versus creatiekracht
Ik ervoer dat vanuit dit gebrek aan normale power en controle die ik goed ken (manifestatiekracht, mijn gedrevenheid) iets anders te ontdekken viel. Ik kwam in contact met creatiekracht. Nadat ik een flinke tijd in gevecht was geweest met de pijn, herinnerde ik me ineens de les uit een training dat ik ‘naar de pijn toe kon ademen.’ Door in mijn buik te ademen vulde mijn buik zich uit zichzelf met ruimte en ervoer ik diepe rust, lichtheid en (zelf)vertrouwen.

Vanuit dit nieuwe belichaamde inzicht in het verschil tussen manifestatiekracht (de voorwaartse energie) en creatiekracht (de ontvangende, reagerende energie) ontwikkelen Annemiek en ik nu onze methode in het thema Creatiekracht. We doen dit door deze uit te voeren in proefsessies met krachtige mannen en vrouwen die via hun werk impact maken om de wereld een stukje mooier te maken.

Voor jou?
Ben jij een leider, bijvoorbeeld als docent die voor een klas staat, een ondernemer met een missie, een manager binnen een organisatie? In de maanden april en mei zijn er een aantal plekken vrij voor gedreven leiders om met Annemiek en mij samen te werken in het thema Creatiekracht.
 
Je brengt een vraag in over jouw werk en leven, wij nemen je mee in een ervaring van 1,5 uur. Hierna ontvang je een gedicht en beeld om nog terug te kijken op jouw ontdekking. Wij ontvangen van jouw feedback op onze werkwijze. Aan deze sessies zijn in de maanden april en mei nog geen kosten verbonden.

 
Ja ik heb interesse
 Verkiezingen: gebrek aan creatie
Kees Klomp over de economie van de toekomst. De kanteling van welvaart naar welzijn.
De uitslag van de verkiezingen houdt me bezig. Ik zie dat we in een groef blijven hangen waarin we bang zijn om te veranderen. We stemmen behoudend om onze centrale rol als mens, die van de aarde kan nemen, niet op te hoeven geven.

De aarde vraagt op dit moment om een andere invulling van onze rol en een heroverweging van wat van waarde is. Kees Klomp (aanjager van de betekenis economie in Nederland) spreekt zich daar verhelderend over uit, hij stelt dat meer welvaart leidt tot minder welzijn.
 
In mijn werk wil ik op de schaal die voor mij past meewerken aan deze waarden heroverweging en wat dit van ons mensen vraagt. In mijn beleving is het nodig dat wij het verschil gaan begrijpen tussen manifesteren en creëren.

We mogen ons vermogen gaan trainen om te reageren op wat nodig is voor het geheel en daarin meebewegen (creatiekracht) en dit plaatsen naast ons vermogen om te manifesteren (gerichte focus naar voren om een doel te bereiken en iets neer te zetten).
Onmenselijk grote vraagstukken: letterlijk ruimte maken
Zoomopname van de eerste sessie over dit project met mijn broer beeldend kunstenaar Edwin Zwakman.
Mijn broer Edwin Zwakman is beeldend kunstenaar. In een persoonlijke zoom spraken we over verschillende problematieken van onze tijd. Denk aan grote thema’s als klimaatverandering, migratiestromen, ongelijkheid.

Edwin rende op een gegeven moment bevlogen zijn studio in en verscheen ineens op beeld achter een maquette die hij gebouwd had in het thema klimaatverandering (zie video hierboven). Hij ordende al zoekend in de maquette zijn gedachten. Hij verlegde een kleedje, hij rammelde aan de schuifdeur en al pratend en schuivend sprak hij zo tot mij.
 
Dit beeld en zijn zichtbare zoektocht raakte me en maakte me ook blij. ‘Wow’ dacht ik, door met mij al doende te spreken komt hij tot nieuwe inzichten, gedachten, creaties. Wat zou er gebeuren als wij samen werken en letterlijk een ruimte creëren (live en via zoom) waarin vrijelijk gedacht en gespeeld kan worden? Een ruimte waarin mensen vanuit spel en ‘zelf maken’ hun eigen thema’s die ze binnen hun instelling of organisatie tegen komen kunnen onderzoeken?


Vraagstukken en thema’s binnen jouw organisatie
Daarom ontwikkel ik nu met Edwin met als basis zijn maquettes en mijn achtergrond als performer en begeleider een letterlijke ruimte. In de ruimte onderzoeken we (grote) vraagstukken en leggen contact over thema’s die specifiek spelen binnen jouw organisatie. De stelling waar vanuit wij denken, werken en uitnodigen:


'Op het moment dat je regie krijgt over de ruimte die je maakt, helpt dat om je stem uit te spreken over waar je je eigenlijk te klein voor voelt.'

Deze workshop is nu in ontwikkeling als onderdeel van mijn deelname aan het Lectoraat Kunst en Professionalisering, de werkplaats Muzisch Onderzoek. In de eerste test workshop die wij uitvoerden binnen dit lectoraat ging de makers energie keihard aan. Lector Bart van Rosmalen reflecteerde op zijn ervaring die hij verwoorde in de bovengenoemde stelling.
 
De workshop zal vanaf juni te boeken zijn, onder andere via de Academie van Onzekerheidsvaardigheid van The TurnClub. Neem alvast een kijkje op de website of neem contact met mij op.
Artikel Verwaarloosde Lijven, nu te lezen in Tijdschrift voor Begeleidingskunde

Voor het Tijdschrift voor Begeleidingskunde schreef ik over onder andere mijn performance bij de ING Bank waarin ik het thema lichamelijkheid onderzocht.

Het Themanummer van het Tijdschrift voor Begeleidingskunde over Lichamelijkheid en Zintuiglijkheid is uit, met ons artikel erin zoals ik in de vorige nieuwsbrief had aangekondigd, yes!

In samenwerking met Jacco van Uden (organisatiekundige en lector Changemanagement van de Haagse Hogeschool), en met Andries Hiskes (disability studies onderzoeker) onderzocht ik de vraag: heeft het lichaam in de context van de organisatie nog een andere rol dan die van productiefactor?
 
Door ons te verdiepen in dit vraagstuk en onze ervaringen binnen organisaties naast elkaar te leggen kwamen we tot een voor mij toch wel schokkend inzicht: Het idee dat we onze lichamen in ruil voor salaris beschikbaar stellen zit zo diep verankerd in het organisatie-denken dat we eigenlijk niet goed weten hoe we onze lijven kunnen terugvorderen.
 
Ik besluit het artikel met de overdenking wat het ‘toevoegt’ als de geraaktheid en lichamelijkheid van de mens wordt ingebracht op de werkvloer. Ben je benieuwd naar onze gedachten hierover? 


Lees via deze link het artikel als pdf.
Dank voor het lezen van deze brief. Ik voel een geïntensiveerde motivatie om op onderzoek uit te gaan, en het belang van Leren als een Levenshouding.

Mooie eerste lentedagen, tot spreeks en ontmoets, Marjolijn

 
Wesite Wesite
FaceBook FaceBook
LinkedIn LinkedIn
Instagram Instagram
Email Email
Copyright © 2021 Marjolijn Zwakman I Kunst in verbinding, All rights reserved.

Met dank aan: Rozemarijn van West - eindredactie tekst.

Wil je de Verwonderbrief niet meer ontvangen: unsubscribe from this list.

 
Email Marketing Powered by Mailchimp